[x] ปิดหน้าต่างนี้
Powered by _VERSION

ผู้สนับสนุน










ผู้สนับสนุน
.

  • คอลัมน์ - บทความ:: จากสำนึกสู่ปากกา
  • ความวุ่นวายแห่งบ้านเมือง (๒)
    จากสำนึกสู่ปากกา : อัพเดทเมื่อ จันทร์ ที่ 24 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ.2557


                    เราต้องยอมรับความเป็นจริงอันถึงที่สุดว่า ประเทศไทยคือดินแดนแห่งการอิสระเสรีในการทุจริตคอรัปชั่น

                    และเป็นดินแดนแห่งความมีอิสระในการเสพยาเสพติด ใครใคร่ค้าก็ค้า ใครใคร่ขายก็ขาย ใครใคร่เสพก็มาเสพ  นอกจากคนที่ไม่ยอมจ่ายเงิน ย่อมหมายถึงโดนจับ

                    เมื่อบ้านเมืองมันวุ่นวายและโกงกันตั้งแต่เบื้องปฐมภูมิทุกอย่างก็ทำให้บ้านเมืองไทยวุ่นวายและสับสนไร้ความเจริญ

                    หากเรามองย้อนกันตั้งแต่เริ่มต้นของชีวิตครอบครัว  คนที่เป็นพ่อแม่ผ่านชีวิตทั้งล้มเหลวและสำเร็จมา  พบความเจ็บปวด ยิ้มรื่นและปวดร้าวจากบทเรียนต่างๆในชีวิต ย่อมไม่อยากจะให้ตัวตนของลูกย้อนกลับไปเจอกับสิ่งที่เจ็บปวดในอดีตของตนเอง

                    จึงต้องวางระบบชีวิตให้กับลูก

                    และการวางระบบชีวิตให้กับลูก ทำให้บางคนประสบความสำเร็จอย่างสูง แต่บางคนล้มเหลวอย่างชนิดที่ไม่น่าจะให้อภัย เพราะพ่อแม่ที่วางระบบให้นั่นเอง

                    เราลองย้อนไล่กันตั้งแต่เด็ก  คนที่เป็นพ่อแม่พอตั้งท้องขึ้น  ไม่ทันที่ลูกจะออกมามองโลก ก็เริ่มจะหาเนอร์สเซอรี่ส่งลูกเข้าไปอบรมบ่มนิสัย  บางคนคิดไกลไปถึงว่า จะต้องให้ลูกไปเรียนโรงเรียนอนุบาลนั้นและนี่ที่มีชื่อเสียง

                    จะต้องไปวางเงินแป๊ะเจี๊ยะให้กับโรงเรียนอนุบาลที่มีชื่อเสียงและคนในแวดวงสังคมที่มีชื่อเสียงไปเรียนเพื่อจะได้ยกระดับตัวเองขึ้นมาเป็น

                    คนในแวดวงสังคมชั้นสูง

                    แทนที่จะเจียมเนื้อเจียมตัวแบบคนในอดีต

                    เมื่อชีวิตเริ่มต้นของเด็กที่ไร้เดียงสาต้องดิ้นรน  เด็กต้องไปเข้ากวดวิชาตั้งแต่เริ่มชีวิตไร้เดียงสาเพื่อสอบเข้าโรงเรียนอนุบาล  พ่อแม่ก็ต้องวิ่งหาเส้นสายเพื่อที่จะฝากลูกเข้าโรงเรียนอนุบาลชื่อดัง  หมดเงินไปเท่าไหร่  เด็กเริ่มซึบซับความเลวร้ายเหลวแหลกของระบบการศึกษาของไทยตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา

                    เมื่อผ่านจากระดับอนุบาลเข้าเรียนประถมปีที่หนึ่ง  พ่อแม่อยากจะให้ลูกเข้าเรียนโรงเรียนสาธิตของมหาวิทยาลัยดังก็ต้องดิ้นรนเพื่อหาทางสอบเข้าให้จงได้  ใช้ทั้งเล่ห์  ใช้ทั้งกลและใช้ทั้งเงิน

                    คนในแวดวงวิชาการที่ออกมาจีบปากจีบคอว่าเราจะต้องล้างระบอบนั่น ล้างระบอบนี่ที่ทุจริตคอรัปชั่น กลายเป็นตัวเริ่มต้นการของทุจริตเองด้วยการเรียก

                    แป๊ะเจี๊ยะสำหรับเด็กที่เข้าไปเรียนในรูปแบบของ

                    เงินสนับสนุนสมาคมครูผู้ปกครองบ้าง  มูลนิธิบ้าง หรือเงินสมทบอะไรบ้าง

                    โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยดังบางแห่งเรียกสูงถึงหัวละหนึ่งล้านบาท กรณีที่ลูกสอบผ่านข้อเขียนได้ต้องมีการสัมภาษณ์ และเป็นการสัมภาษณ์ผู้ปกครองและนักเรียนที่จะเข้ามาเรียน

                    แม้นว่านักเรียนสอบผ่านอย่างฉลุยแต่ผู้ปกครองกลับสอบตกวิชาคณิตศาสตร์คือ

                    เขียนน้อยกว่าหนึ่งล้านบาท

                    นี่คือความจริงในสังคมที่สอนให้เด็กเห็นแก่ตัวและไร้พวก

                    เด็กเหล่านี้เมื่อเข้าไปเรียนโรงเรียนสาธิตแล้ว จะต้องแย่งกันเรียน  แย่งกันปกปิดมิให้เพื่อนรู้ว่าไปกวดวิชาที่ไหน เพื่อแย่งเข้าไปเรียนในชั้นระดับอุดมศึกษา หรือหากมาจากโรงเรียนระดับอื่นพ่อแม่ก็ต้องดิ้นรนให้เรียนชั้นมัธยมตอนปลายให้เป็นโรงเรียนสาธิตเพื่อจะได้เกรดสูงๆในการเข้าเรียนในระดับคณะที่พ่อแม่ต้องการและออกมาเชิดหน้าชูตาในสังคม

                    เราสอนให้ลูกรู้จักและเข้าใจในการทุจริต

                    ทุจริตในการเข้าเรียน

                    โดยบรรดานักวิชาการที่ออกมาชี้แนะ ชี้นำและออกมาก้าวก่ายจนบางครั้งไต่เต้าระดับขึ้นมาเป็นนักการเมืองทั้งแบบวิ่งเต้นเพื่อให้เขาแต่งตั้งและแบบที่ต้องเกาะชายกระโปรงหรือชายผ้าเตี่ยวใครเข้าไปเป็นระบบบัญชีรายชื่อหรือปาร์ตี้ลิสต์

                    เพื่ออะไร

                    เมื่อประเทศล้มเหลวตั้งแต่การจัดระบบการศึกษา  เรามาล้มเหลวอีกหลายครั้ง

                    เพราะนักวิชาการจำนวนหนึ่งมองเห็นรายได้ที่นอกเหนือจากเงินเดือนมาจากการจัดหมวดหมู่สาขาวิชาในการเรียนการสอน  จึงกำหนดขึ้นมาเพื่อหวังจะได้ค่าหน่วยกิตเพิ่มบ้าง แต่บางคนมุ่งหวังไปไกลคือเมื่อเรียนจบปริญญาตรีตรงนี้จะต้องมีปริญญาโทนอกเวลาราชการ นั่นหมายถึง

                    รายได้มหาศาลของนักวิชาการที่สังคมเรียกว่า

                    อาจารย์มหาวิทยาลัย

                    คนเหล่านี้พยายามจะไปเปิดสาขาในต่างจังหวัดบ้าง  ในนครหลวงบ้าง เพื่ออะไร เพื่อตัวเองจะได้บินลงไปสอน

                    บางคนต้องให้คนเรียนเรี่ยไรเงินค่าเครื่องบินลง  เปิดโรงแรมให้  พาไปเลี้ยงอาหารทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว

                    สถาบันการศึกษา สามารถให้เบิกค่าพาหนะเดินทางได้ เบี้ยเลี้ยงได้  ทั้งหมด

                    นี่เป็นการเริ่มอีกบริบทของการทุจริต บางคนก้าวไกลไปกว่านั้นขอหางตั๋ว เอาไปเบิกสถาบันการศึกษาที่ตัวเองสังกัด  หรือขอใบเสร็จจากโรงแรมเพื่อดำเนินการเบิกจ่าย

                    และกลายเป็นการทุจริตที่ไม่ควรจะกระทำแต่กระทำไปอย่างรู้เท่าถึงการณ์ และตั้งใจ

                    เพราะคนที่เรียนระดับปริญญาโทตามหัวมุมล้วนแล้วแต่คนที่มีงานทำเป็นหลักแหล่งแล้วเพียงแต่เอาปริญญาโทไปปรับวิทยฐานะของตัวเองให้เด่นดังในสังคมเท่านั้นเอง

                    นี่คือปัญหาของประเทศที่แฝงเร้นในความชั่วร้าย

    เข้าชม : 740
    จากสำนึกสู่ปากกา 10 อันดับล่าสุด
          แวะวัดหนองพะองของหลวงปู่ทองอยู่
          ทางลอดที่สามแยกบางคูเชื่อมบายพาส (2)
          ทางลอดที่สามแยกบางคูเชื่อมบายพาส(1)
          ความซื่อสัตย์
          อาลัยแป๊ะล้าน หมี่ล๊กเที้ยน
          ทำไมต้องสร้างอุโมงค์ลอด
          อุโมงค์ลอดที่สี่แยกโลตัส (๒)
          อุโมงค์ลอดที่สี่แยกโลตัส(๑)
          ระวังฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์ภูเก็ตแตก
          ประเพณีถือศีลกินผัก
    .
    ข่าวเด่นประจำวัน