[x] ปิดหน้าต่างนี้
Powered by _VERSION

ผู้สนับสนุน










ผู้สนับสนุน
.

  • คอลัมน์ - บทความ:: จากสำนึกสู่ปากกา
  • คิดจะสร้างนักกีฬากันไหม?
    จากสำนึกสู่ปากกา : อัพเดทเมื่อ อังคาร ที่ 14 เดือน ตุลาคม พ.ศ.2557




                    ทุกครั้งที่ผมขับรถผ่านไปยังที่ต่างๆในดินแดนจังหวัดภูเก็ต  สิ่งที่ผมจะเห็นในแต่ละแห่งก็คือ

                    สนามกีฬา

                    บนแหลมพรหมเทพ ด้านข้าง เส้นทางที่จะลงไปทางด้านหาดไนหาน  จะพบสนามกีฬาที่ถูกสร้างขึ้นมา ถ้าจำไม่ผิด งบประมาณ 1 ล้านบาท สำหรับทำเป็นสนามฟุตบอล  วันนี้เป็นสนามฟุตบอลหรือไม่

                    เรามีสนามกีฬาเยอะจริงๆในจังหวัดภูเก็ต

                    เริ่มต้นกันที่สะพานหิน  เรามีสนามกีฬา เรามีอัฒจรรย์ จะสร้างด้วยเงินงบประมาณจำนวนกี่ร้อยล้านบาท ผมไม่ทราบ แต่ในสนามกีฬาแห่งนี้แทบจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรเลย แม้กระทั่งการแข่งขันกีฬานักเรียนในสังกัดโรงเรียนเทศบาล ซึ่งเทศบาลเป็นเจ้าของ

                    ทั้งที่สนามกีฬาสะพานหินแห่งนี้น่าจะสร้างนักกรีฑาออกมาเป็นหน้าเป็นตาให้กับภูเก็ต และน่าจะสร้างนักฟุตบอลออกมาประดับภูเก็ต ไม่ต้องไปซื้อหาจากต่างประเทศ หรือต่างจังหวัดเข้ามา

                    แต่วันนี้เราไม่มีนักกีฬา และนักกรีฑาเด่นที่เป็นผลิตผลจากสนามกีฬาแห่งนี้

                    รวมไปถึงสระว่ายน้ำที่ลงทุนไปนับร้อยล้านบาท แต่ไม่เคยสร้างนักว่ายน้ำทีมชาติให้กับประเทศแต่อย่างใด

                    สนามกีฬาสุระกุล มีอายุยาวนานแค่ไหน ผมไม่ทราบ แต่จำความได้ว่า ตอนสมัยเด็ก ผมเคยไปเชียร์กีฬานักเรียนทุกปี และทุกปีทุกโรงเรียนจะมาใช้สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสถานที่แข่งขัน แต่ไม่น่าเชื่อว่า

                    สนามกีฬาสุระกุลที่วันนี้กลายเป็นสนามหลักในการแข่งขันฟุตบอลระดับนัดสำคัญ กลับไม่มีบทบาทในการสร้างนักกรีฑาทีมชาติ  นักฟุตบอลระดับชาติ นอกจากจะสร้างความขายหน้าให้กับชาวภูเก็ต ว่า มีสนามแข่ง มีสนามซ้อม ฝนตกสม่ำเสมอ แต่นักฟุตบอลของภูเก็ต เวลาไปแข่งที่อื่น พอเจอฝน แพ้หูรูด

                    เราไม่เคยคิดจะเอาสนามกีฬาแห่งนี้สร้างคนและสร้างอนาคตของชาติ

                    เราเริ่มจะมีสนามกีฬาขึ้นมาใหม่ตรงหาดสุรินทร์  เพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาในพื้นที่แถบนั้น  และวันนี้สนามกีฬาแห่งนี้ยังใหม่  อนาคตจะมีนักกีฬาระดับชาติและระดับนานาชาติเกิดขึ้นจากสนามกีฬาแห่งนี้หรือไม่

                    คือเรื่องที่จะต้องไปติดตามและตรวจสอบกันมอง

                    อีกสนามหนึ่งที่จะต้องจับตากันมองก็คือ

                    สนามกีฬาหาดกะรน

                    หาดกะรนถือเป็นสนามแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติโดยเฉพาะกีฬาที่ขึ้นต้นด้วยคำว่าบีซทั้งหลาย

                    แต่ไม่น่าจะเชื่อว่า สนามกีฬาที่สร้างด้วยงบประมาณจำนวนเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่ผมว่าหลักร้อยล้านบาทขึ้น

                    วันนี้สนามกีฬาแห่งนี้มีสนามไว้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล  มีลู่วิ่งสำหรับวิ่งกรีฑาและขว้างจาน ทุ่มน้ำหนัก

                    มีอัฒจรรย์สำหรับให้คนนั่งดู แต่น่าแปลกใจอย่างมากที่ด้านล่างของใต้สนามกีฬาแห่งนี้กลับกลายเป็นการให้เช่าเปิดร้านนวดแผนโบราณกันแทบจะทั้งสิ้น

                    ทั้งที่สนามกีฬาแห่งนี้น่าจะสร้างนักกีฬาขึ้นมา

                    เรามีทะเลที่สามารถเล่นวินเซิร์ฟได้เป็นอย่างดี แต่ไม่น่าจะเชื่อว่า ไม่มีนักเล่นวินเซิร์ฟลูกน้ำเค็มจากภูเก็ตไปประดับทีมชาติ

                    เรามีศูนย์กีฬาที่สะพานหิน ทั้งกีฬาเปตอง  ทั้งกีฬาเทนนิส รวมไปถึงสนามเทนนิสที่สนามชัย แต่ไม่น่าจะเชื่อเลยว่า

                    เราไม่สามารถสร้างยุวชนและเยาวชนขึ้นมาเป็นนักเทนนิสทีมชาติหรือมืออาชีพที่จะออกไปแข่งขันยังอารยประเทศเพื่อสร้างชื่อและสร้างเสียงให้ประเทศไทยและจังหวัดภูเก็ตได้

                    ยิ่งไม่น่าจะเชื่อใหญ่ก็คือ เรามีสนามกอล์ฟมากมายก่ายกองในจังหวัดภูเก็ตทั้งที่มีข้อครหาว่า บางสนามกอล์ฟสร้างทะลุเข้าไปในป่าสงวนแห่งชาติ

                    เรามีแคดดี้มากมายก่ายกองที่มารองรับบรรดานักกอล์ฟทั้งหลาย

                    แต่ไม่น่าจะเชื่อเลยว่า สนามกอล์ฟมากมายก่ายกองในจังหวัดภูเก็ต ไม่สามารถสร้างนักกอล์ฟมืออาชีพหรือทีมชาติออกไปต่อสู้กับอารยประเทศในการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติได้แต่อย่างใด

                    เราเรียกร้องเงินงบประมาณมากมายเพื่อให้เอาเข้ามาก่อสร้างสนามกีฬาในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต เพื่อที่จะให้เป็นหน้าเป็นตาแก่จังหวัด

                    ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เรามีสมาคมกีฬา เรามีชมรมกีฬาประเภทต่างๆ  แต่น่าเสียดายที่ชมรมกีฬาเหล่านี้แทบจะไม่มีบทบาทในการสร้างนักกีฬาขึ้นมาประดับวงการ ส่วนจะไปดูงานกีฬาในต่างประเทศกันหรือไม่ ผมไม่ทราบและขี้เกียจอยากจะทราบ

                    เรามีเวทีมวยอย่างน้อยที่สุดทั้งจังหวัดที่มีการแข่งขันประมาณ ๗  แห่ง เรามีค่ายมวยไทยมากมายก่ายกองและแทบจะเรียกว่ามากที่สุดในประเทศไทย ไม่น้อยกว่า ๗๐ แห่ง แต่น่าแปลกใจและน่าตกใจที่สุดในการแข่งขันมวยไทยสมัครเล่นในกีฬาระดับนานาชาติไม่มีนักกีฬาจากจังหวัดภูเก็ตเข้าไปเบียดแทรกเพื่อเป็นทีมชาติแต่อย่างใด ไม่ต้องไปนับถึงมวยสากลสมัครเล่น

                    ภูเก็ตของเราจึงเหมือนกับใกล้เกลือกินด่างด้วยเหตุผลตามที่เขียนข้างต้นแหละครับ


    เข้าชม : 740
    จากสำนึกสู่ปากกา 10 อันดับล่าสุด
          แวะวัดหนองพะองของหลวงปู่ทองอยู่
          ทางลอดที่สามแยกบางคูเชื่อมบายพาส (2)
          ทางลอดที่สามแยกบางคูเชื่อมบายพาส(1)
          ความซื่อสัตย์
          อาลัยแป๊ะล้าน หมี่ล๊กเที้ยน
          ทำไมต้องสร้างอุโมงค์ลอด
          อุโมงค์ลอดที่สี่แยกโลตัส (๒)
          อุโมงค์ลอดที่สี่แยกโลตัส(๑)
          ระวังฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์ภูเก็ตแตก
          ประเพณีถือศีลกินผัก
    .
    ข่าวเด่นประจำวัน